کد خبر: 707تاریخ انتشار : ۵:۱۹:۲۷ - دوشنبه ۲۲ تیر ۱۳۹۴

مجلس نهم،مجلسی در غیاب اصلاح طلبان

نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی در ۱۲ اسفند ۳۹۰ ۱و در غیاب جریان اصلاح طلب برگزار شد. میزان مشارکت شهروندان استان تهران ۵۲ درصد(که این آمار برای مجلس هشتم ۳۰ درصد) و مشارکت کلی مردم ایران ۶۲ در صد اعلام شد که نسبت به انتخابات دوره قبل از رشد ۱۱ درصدی برخوردار بود. اهمیت […]

مجلس نهم،مجلسی در غیاب اصلاح طلبان

نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی در ۱۲ اسفند ۳۹۰ ۱و در غیاب جریان اصلاح طلب برگزار شد.

میزان مشارکت شهروندان استان تهران ۵۲ درصد(که این آمار برای مجلس هشتم ۳۰ درصد) و مشارکت کلی مردم ایران ۶۲ در صد اعلام شد که نسبت به انتخابات دوره قبل از رشد ۱۱ درصدی برخوردار بود.

اهمیت این انتخابات بدین جهت بود که پس از انتخابات مناقشه برانگیز ۸۸ و آغاز شکاف بین احمدی نژاد و بخشی از جریان اصولگرایی بود.رقابت ها برای مجلس نهم در اردیبهشت آغاز شد.حزب مردم سالاری و جبهه مردمی اصلاحات از طرف جناح اصلاح طلب و جبهه متحد اصولگرایان،جبهه پایداری انقلاب اسلامی که در بهار ۹۰ تشکیل شده بود و به همراه حامیان گفتمان انقلاب اسلامی(حامیان دولت وقت)و جبهه صدای ملت(منتقدین دولت دهم به رهبری علی مطهری)آغاز شد.

اصلاح طلبان:

بر خلاف جناح اصولگرا در اردوگاه مقابل بی تحرکی و بی میلی بدنه در بدنه اصلاحات برای شرکت در انتخابات موج می زد.

روزها به سرعت سپری می شد و انگیزه ی اصولگرایان برای شرکت در انتخابات فزونی می یافت.پنجشنبه ۱۴ مهرماه ۱۳۹۰ خبرگزاری فارس در خبری که ساعتی بعد از خروجی برداشت از قول محمدرضا خاتمی که در مراسم ختم پدر حسن روحانی شرکت کرده بود گفت:اصلاح طلبان در انتخابات مجلس نهم شرکت نمی کنند در همان روزها خبری در محافل اصلاح طلب مطرح شد مبنی بر اینکه رییس دولت اصلاحات در دیدار با عبدالله نوری بر شرایط ۳ گانه خود برای شرکت در انتخابات پیش رو تاکید کرده بود.

با سپری شدن زمان کمتر نقل قولی منسوب به اصلاح طلبان برای رغبت به حضور در انتخابات منتشر می شد در روز دوشنبه ۱۷ بهمن۹۰ جبهه مردمی اصلاحات همایشی را با حضور اعضای شاخص این جناح برگزار کرد.علیرضا محجوب،الهه راستگو،سهیلا جلودار زاده و مسعود پزشکیان از سخنرانان این مراسم بودند،هر ۴ نفر بر لزوم حضور مردم در انتخابات تاکید کردند.

در بین اصولگرایان اما هیچ تمایلی برای استقبال از حضور رقیب دیده نمی شد،مصطفی پور محمدی پیش از انتخابات اعلام کرده بود:نظام برای خودش شروط را از قبل تعیین کرده است.ما ملتزم به آن هستیم و نیازی به شروط دیگران نیست.

آیت الله جنتی نیز مدعی شده بود:می گویند اگر ما بخواهیم وارد شویم،شرایطی دارد.واقعا باید گفت وقاحت حد و مرزی ندارد.مردم شما را قبول ندارند چه کسی به شما رای می دهد؟

این نقل قول ها خط بطلانی بر پذیرش شروط اصلاح طلبان و در نتیجه عدم مشارکت این جناح را در پی داشت سرانجام از بین معدود فعالین سیاسی اصلاح طلب شرکت کننده تنها ۹ نفر به بهارستان رفتند.

اصولگرایان:

در مرداد ۱۳۹۰ اولین تحرکات از سوی اردوگاه راست انجام شد که اولین اقدام انتخاباتی تکمیل کمیته ۸+۷ و پیوستن کامران باقری لنکرانی و علی اصغر زارعی به عنوان نمایندگان پایداری در این کمیته بود.

کمیته ۷ نفره متشکل از:سید هاشم حسینی بوشهری،عباس کعبی،سیدرضا تقوی،محمد حسن ابوترابی،علی اکبر ولایتی،غلامعلی حداد عادل و مرحوم حبیب الله عسگر اولادی بود.

و از آن طرف کمیته ۸ نفره افرادی چون:حسین فدایی،علیرضا زاکانی،محمدرضا باهنر،منوچهر متکی،سید مهدی خاموشی،کاظم جلالی،کامران باقری لنکرانی و علی اصغر زارعی بود.

در مهرماه علیرضا زاکانی به عنوان مسئول ستاد انتخاباتی جبهه متحد اصولگرایان اعلام شد،در آبان ماه نخستین گردهمایی جبهه متحد اصولگرایان در مدرسه عاالی شهید مطهری با سخنرانی آیت الله مهدوی کنی و حجت الاسلام علم الهدی و علی اکبر ولایتی برگزار شد سر انجام در بهمن ماه لیست ۳۰ نفره نامزدهای جبهه متحد اعلام شد.

اصولگرایان که پیش از انتخابات مجلس دچار اختلافات عدیده ای بودند با وساطت عقلای قوم نیز نتوانستند به “وحدت”دست پیدا کنند و این اختلافات درون جناحی در ترکیب مجلس نهم نیز تاثیر گذاشت.آیت الله مهدوی کنی از ماه ها قبل از اصولگرایان خواسته بود تا از موازی کاری با تشکلی که از سوی “جامعتین” ایجاد شده بود خودداری کنند و موضع واحدی درباره انتخابات داشته باشند وی به صورت تلویحی اشاره به شکل گیری “جبهه پایداری”کرد.

از طرف دیگر علیرضا زاکانی دبیرکل جمعیت اصولگرایان رهپویان انقلاب اسلامی ضمن ابراز نگرانی در تابستان ۱۳۹۰ اعلام کرده بود:شرایط پیش روی ما بسیار پیچیده است.

در اردوگاه اصولگرایان جبهه پایداری با حضور برخی از مدیران دولت های نهم و دهم نظیر:غلامحسین الهام،صادق محصولی،مرتضی آقا تهرانی و تعدادی از نمایندگان حامی احمدی نژاد مانند:حمید رسایی،مهدی کوچک زاده،روح الله حسینیان،بیژن نوباوه و علی اصغر زارعی تشکیل شد در دیگر سوی غلامعلی حداد عادل که در کسب ریاست مجلس هشتم ناکام بود با اعلام لیست “جبهه متحد اصولگرایان” پا به عرصه رقابت انتخاباتی گذاشت در طیف سوم اصولگرایان ،علی لاریجانی و یارانش موسوم به “اصولگرایان رهروان ولایت”بودند که موفق شدند بیش از ۱۵۰ کرسی مجلس نهم را به محوریت کاظم جلالی بدست اورند در برابر آنها جبهه پایداری با ۴۰ نماینده که اقلیت مجلس را تشکیل می دادند در ائتلافی متزلزل و شکننده با جبهه متحد فراکسیون “اصولگرایان”را تشکیل دادند.صف آرایی بین ۲ طیف اصولگرا از همان روزهای اول و با انتخابات تعیین هیئت رییسه آغاز شد و فراکسیون رهروان ولایت که توانسته بود تعدادی از نمایندگان مستقل و ۹ نماینده اصلاح طلب را با خود همراه کند با ۱۷۷رای در مقابل ۸۹ رای حداد عادل ،علی لاریجانی را برای پنجمین سال متوالی به ریاست بر گزیند.

اختلافات ۲ طیف اصولگرا اما در ۱۵ بهمن ۱۳۹۱ علنی شد در جریان استیضاح عبدالرضا شیخ الاسلامی و در شرایطی که چهره های شاخص اصولگرا نظیر:توکلی و مصباحی مقدم و علی مطهری از زمره موافقین استیضاح بودند،روح الله حسینیان زعیم گروه پایداری به حمایت از سعید مرتضوی و شیخ الاسلامی پرداخت!!این حمایت و پس از آن رفتار های ناشایست احمدی نژاد و اتهام زنی به رییس قوه مقننه وزن اصلی پایداری و طیف مقابل رهروان را نشان داد:با ۱۹۲  رای موافق استیضاح و ۵۶ رای مخالف شیخ الاسلامی با عدم اعتماد مجلس رو به رو شد!

تعامل مجلس با دولت تدبیر و امید و تمام چالش ها بین این ۲ قوه به طور واضح نشان دهنده اختلاف عمیق بین حامیان دولت(رهروان ولایت)و مخالفان دولت(که متشکل از اندکی از  اعضای جبهه متحد و تمام یاران پایداری می باشد)است.در جریان آخرین انتخابات هیئت رییسه علی رغم پیشنهاد حداد عادل برای وحدت ،روح الله حسینیان در برابر علی لاریجانی نامزد ریاست مجلس شد و با شکست بزرگ(کسب ۳۶ رای در برابر ۲۰۵ رای)در برابر علی لاریجانی بار دیگر اختلافات درونی اصولگرایان را علنی کرد ۳۶ رای نماینده نزدیک به پایداری به خوبی بیانگر این نکته می باشد که افراطیون و مخالفان دولت مردمی ۲۴ خرداد آخرین پایگاه خود که بهارستان می باشد را از دست داده اند و یارانی که روزهای ابتدایی مجلس نهم با آنها متحد شده بودند امروز پایداری را تنها گذاشتند.مخالفین دولت برای انتخابات مجلس دهم به مراتب مصافی سخت تر نسبت به دوره فعلی دارند چرا که با ورود رقیب قدرتمندی به نام اصلاح طلبان و ائتلاف این جناح با معتدل ها و اختلافات درونی آنها با سایر طیف های اصولگرا این زنگ خطر به صدا در آمده که عمر سیاسی افراطیون به پایان رسیده است.

اما شاید برای بسیاری این سوال مطرح باشد که با وجود اینکه اکثریت مجلس را اصولگرایان معتدل تشکیل می دهد پس علت این حجم از کارت زرد وزرا و تهدید به استعفا چیست؟

جواب را باید در صندلی نایب رییس یعنی جایگاه محمدرضا باهنر پیدا کرد ،او که به واسطه ۷ دوره حضور در مجلس توانایی بالایی در رایزنی و لابی سیاسی دارد که توانسته است مهره تاثیر گذاری برای مخالفین دولت باشد در این میان با قبول این حقیقت که تعداد اصلاح طلبان بسیار کمتر از تشکیل یک اقلیت می باشد اما انفعال آنها بسیار مشهود است جز علی مطهری که به عقیده بسیاری خود یک فراکسیون می باشد و فعالیت های مسعود پزشکیان چهره شاخص اصلاح طلب،سایر اصلاح طلبان حداقل در طی ۲ سال گذشته بسیار منفعل عمل کرده اند در پایان با نزدیک شدن به پایان مذاکرات و آغاز جو سازی یاران احمدی نژاد در خارج از مجلس و تعدادی از نمایندگان که در دوره های قبلی از حامیان تمام قد او به شمار می رفتند  علیه دولت مردمی ۲۴ خرداد ،اصلاح طلبان باید با تمام قوا و همصدا با پزشکیان و مطهری همراه شوند در غیر این صورت دولت در جنگ تبلیغاتی علیه خود میدان را به افراطیون که منتظر غفلت جناح مقابل هستند واگذار می کند.