کد خبر: 38764تاریخ انتشار : ۳:۵۱:۳۵ - چهارشنبه ۱۴ شهریور ۱۳۹۷

سید ضیا نبوی:

با رتبه ۱۰ کنکور ارشد در فهرست قبولی‌ها قرار نگرفتم

حراست از ساحت دانشگاه برعهده جامعه مدنی است. محرومیت حق تحصیل بخشی از مردم به دلایل سیاسی و عقیدتی به معنای شکستن حریم دانشگاست. روزنامه مستقل خود را موظف می داند که صدای دانشجویان محروم شود. با عنایت به این مهم با سید ضیاالدین نبوی فعال سابق دانشجویی و دبیر شورای دفاع از حق تحصیل و امیررضا علی هشتلی آملی از دانشجویان ستاره دار به گفتگو نشستیم.

با رتبه ۱۰ کنکور ارشد در فهرست قبولی‌ها قرار نگرفتم

گفتگو:  ناصر توقیری

حراست از ساحت دانشگاه برعهده جامعه مدنی است. محرومیت حق تحصیل بخشی از دانشجویان به دلایل مختلف به معنای شکستن حریم دانشگاه است. روزنامه مستقل خود را موظف می داند که صدای دانشجویان محروم شود. با عنایت به این مهم با سید ضیاالدین نبوی فعال سابق دانشجویی و دبیر شورای دفاع از حق تحصیل به گفتگو نشستیم.

• آقای نبوی انگیزه شما از شرکت در آزمون چه بود و توضیحی درمورد رتبه خود ارائه دهید.
من در دوره کارشناسی مهندسی شیمی خواندم ولی در ادامه به دلیل علاقه‌ام به جامعه شناسی در کنکور کارشناسی ارشد جامعه شناسی شرکت کردم. که در سال ۸۷ یک بار ستاره دار شدم. در آن سال اصلا به ما کارنامه اولیه ندادند. وقتی شخصا پیگیری کردم فهمیدم احتمالا رتبه‌ام آن زمان بین ۱۰ تا ۱۵ می‌شد. اما من ستاره‌دار شدم و بعد هم اتفاقات سال ۸۸ پیش آمد. وقتی از زندان آزاد شدم، هنوز به آن رشته علاقه داشتم. چند روز پس از آزادی به سازمان سنجش رفتم تا وضعیت ادامه تحصیل را بررسی کنم و بپرسم آیا می‌توانم آن رتبه را احیا کنم و به دانشگاه بروم؟ مسئول گزینش به من گفت بهتر است دوباره بخوانی و امتحان بدهی و دنبال احیای رتبه قدیمی نباش، چون صلاحیت علمی شما مشمول زمان شده، اما مشکل صلاحیت عمومی احتمالا حل شده است.
من نزدیک به دوماه مانده به کنکور شروع به خواندن کردم و این بار رتبه‌ام ۱۰ شد. این بار متاسفانه در مرحله اعلام نتایج نهایی این مشکل پیش آمد و منتظرم ببینم چه می‌شود.
• آیا از طریق مسئولان و نمایندگان پیگیری کرده‌اید؟
تاکنون به صورت مستقیم فقط با سازمان سنجش صحبت کرده‌ام. اما از تمام کانال‌های ممکن تلاش کردیم این خبر را به وزارتخانه و مسئولان برسانیم تا پیگیری کنند. چون یکی از وعده‌های دولت و فراکسیون امید حل شدن مسئله ستاره‌دارها بود. سال گدشته هم مشکل خیلی از افراد حل شد.
• آیا قرار بوده کمیته تشکیل شود یا شخص خاصی پیگیر بوده؟
ببینید این مسئله دو راه حل دارد. یکی راه اصولی است که از اساس مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی عوض شود و گزینش و صلاحیت عمومی حذف شود. در حال حاضر وزارت علوم برای مقطع کارشناسی ارشد یا دکتری باید نظر دستگاه‌های امنیتی را درباره متقاضیان جویا شود. اگرچه الزامی هم نیست، اما روند رایجی است.
راه دوم این است که وزارت اطلاعات و وزارت علوم با تساهل و تسامح برخورد کنند و اصراری نداشته باشند کسی را از تحصیل محروم کنند. توقع ما این بود که تا قانون عوض نشده همین روش دنبال شود.
• حدس میزنید این افراد چند نفر باشند و نظرات سیاسیشان چیست؟
آیا آمار ۲۵۰ نفر که در فضای مجازی منتشر شده صحت دارد؟
من فکر میکنم جمع یکدستی نیست. اولا چند نفری که دیدم بیشتر از شهرستان‌ها بودند. فقط یک نفر از تهران بود. به صورت شخصی تحقیق نکردم اما مشاهده امروز من این بود که ده نفر بیشتر نبودند. کارنامه دیروز اعلام شده است. امروز و فردا همه به سازمان سنجش می‌آیند و من امروز همه کسانی که آمدند را دیدم.
• تحلیلتان راجع به عملکرد وزرای علوم، خصوصا دوره اقای غلامی که گفتند ما دانشجوی ستاره دار نداریم و مشکل همه نقص در پرونده بوده چیست؟
ببینید این سه‌تا منظر دارد. نکته اول اینکه حجم دانشجویان ستاره دار خیلی کم شده و این نکته اصلی است. دوم اینکه بخش زیادی از دانشجویان ستاره دار فعلی افرادی هستند که در دوره احمدی نژاد ستاره دار شدند و هنوز مشکلشان حل نشده. نکته سوم هم این است که مدل پیگیری وضعیت مهم است. ما در دوره احمدی نژاد کاملا ناامید بودیم چون هیچ مقام مسئول یا نماینده‌ای حاضر به پیگیری این مسئله نبود اما امروز خانم سعیدی قول داد پیگیری کند و وزارت علوم گفته هرکس ستاره دار شده بیاید تا بررسی کنیم. نه اینکه الزاما مشکل حل شود اما من امیدوارم برخلاف سال ۸۷ که کاملا ناامید بودیم الان بیشتر از ۷۰-۸۰ درصد امید دارم که حل شود.
• در انتها صحبت یا پیشنهاد خاصی دارید؟
نکته مهم این است که صدای دانشجویان ستاره دار شنیده شود. حق تحصیل جزو حقوق بدیهی انسان‌هاست و به نظر من مایه شرمساری است که انسان را از حق ابتدایی خود محروم کنند. شاید مقامات قضایی یا امنیتی تصور می‌کنند افرادی که پرونده دارند حق ادامه تحصیل ندارند. اما آیا محرومیت از حق تحصیل نوعی مجازات است؟ ثانیا چرا به ما فرصت دفاع داده نشد؟ چرا ما را احضار نکردند؟ این حقی نیست که بشود سلبش کرد.

کلمات کلیدی :