کد خبر: 41043تاریخ انتشار : ۲:۳۷:۱۵ - چهارشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۷

احمد حیدری – پژوهشگر دینی

این ۱۴۳ نفر

در اقدامی اکثریت مجلس شورای اسلامی (۱۴۳ نفر) علی‌رغم رأی رهبری (بنا بر قرائن و اظهارات شخصیت‌های نزدیک به ایشان) و بعضی از شخصیت‌های حوزوی و روحانی‌های بلند مرتبه و مقامات انتصابی، بر اساس تشخیص خود به لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تأمین مالی تروریسم (CFT) رأی مثبت داد و علاوه بر تهدیدهای گسترده قبل از رأی مجلس، در طی این دو سه روز (و به احتمال قوی در روزهای آینده) از طرف مدعیان ولایتمداری مورد تهدید و توهین قرار گرفته و خواهند گرفت.

این ۱۴۳ نفر

در اقدامی اکثریت مجلس شورای اسلامی (۱۴۳ نفر) علی‌رغم رأی رهبری (بنا بر قرائن و اظهارات شخصیت‌های نزدیک به ایشان) و بعضی از شخصیت‌های حوزوی و روحانی‌های بلند مرتبه و مقامات انتصابی، بر اساس تشخیص خود به لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تأمین مالی تروریسم (CFT) رأی مثبت داد و علاوه بر تهدیدهای گسترده قبل از رأی مجلس، در طی این دو سه روز (و به احتمال قوی در روزهای آینده) از طرف مدعیان ولایتمداری مورد تهدید و توهین قرار گرفته و خواهند گرفت.
خوشبختانه این حادثه نظیری در جمهوری اسلامی زمان حیات امام دارد که می‌تواند برای امروز ما راهگشا باشد. بعد از این که آیت الله خامنه‌ای برای دور دوم ریاست جمهوری انتخاب شد، تصمیم داشت فردی غیر از مهندس موسوی را به عنوان نخست وزیر معرفی کند ولی امام میرحسین را بهترین فرد برای تصدی این منصب و معرفی غیر ایشان را صحیح نمی‌دانست. آیت الله خامنه‌ای می‌گوید: «در انتخاب آقای موسوی من به ‌امام عرض کردم که من ایشان را برای نخست‌وزیری شایسته نمی‌دانم اگرچه که ایشان فردی است مسلمان و متدین و…؛ و من در هر کجا که باشم از ایشان به عنوان یک دستیار استفاده خواهم کرد اما برای نخست‌وزیری، انتخاب ایشان را صلاح نمی‌دانم و امام فرمودند که شما هرطور میل دارید عمل کنید و این حق شماست».
براساس خاطرات منتشر شده از مرحوم هاشمی و آقای ناطق نوری و نصوص صحیفه امام پیش از معرفی موسوی به عنوان نخست‌وزیر، چندین بار رئیس جمهور شخصاً یا از طریق واسطه‌هایی مانند مرحوم مهدوی کنی و …، از امام خمینی خواسته بود «یا حمایت خود از موسوی را پس بگیرد یا حکمی مبنی بر تکلیف شرعی بر معرفی او صادر کند» ولی امام در جلسه‌ای با حضور آقایان یزدی، جنتی، مهدوی کنی و ناطق نوری می‌گوید: «من حکم نمی‌کنم، اما به عنوان یک شهروند حق دارم نظر خودم را بدهم یا خیر؟ من به عنوان یک شهروند، اعلام می‌کنم که انتخاب غیر از ایشان، خیانت به اسلام است.»(خاطرات ناطق نوری) شبیه این در نامه امام به نمایندگان مجلس هم آمده است: «این جانب چون خود را موظف به اظهار نظر مى‏دانم، به آقایانى که نظر خواسته‏اند، از آن جمله جناب حجت الاسلام آقاى مهدوى و بعضى آقایان دیگر، عرض کردم آقاى مهندس موسوى را شخص متدین و متعهد و در وضع بسیار پیچیده کشور، دولت ایشان را موفق مى‏دانم و در حال حاضر تغییر آن را صلاح نمى‏دانم ولى حق انتخاب با جناب آقاى رئیس جمهور و مجلس شوراى اسلامى محترم است.»(صحیفه امام، ج۱۹، ص۳۹۳)
با وجود صراحت امام در تایید موسوی، ولی ایشان مطابق قانون معرفی غیر موسوی به مجلس را حق رئیس جمهور و رأی دادن یا ندادن را حق نمایندگان و لازمه مردم‌سالاری ‌شمرد و بر آن پایبند بود. از این رو بعد از رأی منفی ۹۹ نفر از جمله موحدی کرمانی (امام جمعه فعلی تهران) و مجتهد شبستری (عضو عالی‌رتبه روحانیت مبارز تهران) به هیچ وجه رأی آنان را تقبیح نکرد بلکه با توجه به جوّ منفی موجود نسبت به مجلس و آن ۹۹ نفر (که آیت الله خامنه‌ای در دفاع از آنان، خود را صدمینشان خواند)، چند روز بعد در دفاع از آنان گفت: «بعض مسائل هست که موجب شد من به خدمت آقایان برسم و آن چیزى که تکلیفم هست، عرض کنم. اولًا که هیچ نگرانى‏اى در این مسائل نیست و من تأیید مى‏کنم مجلس را و همیشه سفارش مى‏کنم به ملت که مجلس را باید تأیید کنند و مجلس از ارگانهایى است که لازم است بر همه ما که او را تأیید کنیم. و هیچ کس حق ندارد که راجع به مجلس جسارتى بکند و مجلس حقش است که موافق و مخالف داشته باشد و ممتنع و یک مسئله‏اى است که همیشه باید در مجلس باشد و این امرى است که گذشت و در او هیچ صحبتى نیست».
امروز همان کسانی که موافق معرفی میرحسین نبودند و با وجود تأیید امام طبق وظیفه شرعی به تشخیص خود عمل کرده و به میرحسین رأی ندادند، نمایندگانی که مطابق تشخیص خود بر خلاف نظر رهبری و شخصیت‌های اطراف ایشان، خود را موظف به رأی به «سی اف تی» دیده و رأی مثبت داده‌اند، را تقبیح کرده و آماج توهین و هتک ساخته اند. امید است که ایشان جریان سابق را به یادآورده و سیره امام را مدنظر قرار داده و به تصحیح عکس‌العمل خود بپردازند. ارزش آزادی نمایندگان و مردم‌سالاری بسیار بالاتر از رأی آوردن یا نیاوردن یک لایحه و مخالفت یا موافقت با نظر رهبری در مورد آن است. این ارزش بسیار مهم را پاس بداریم و از مردم‌سالاری که ارمغان انقلاب ۵۷ است، با جان و دل دفاع کنیم.

کلمات کلیدی :