کد خبر: 2293تاریخ انتشار : ۱:۱۰:۱۷ - چهارشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۴

سیاست‌زدگی؛ آفت مجالس حسینی

سیاست‌زدگی؛ آفت مجالس حسینی ولی‌الله شجاع‌پوریان عضو شورای اسلامی شهر تهران ماه محرم و عزاداری برای سالار شهیدان حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) فرا رسیده است و به‌سان هرسال هیات‌های مذهبی، تکایا، حسینیه‌ها و منابر در عزای حسین و یاران باوفایش غرق در اندوه و ماتم شده‌اند؛ ماه محرم فرصت مناسبی است تا با بازخوانی حماسه کربلا شناخت […]

سیاست‌زدگی؛ آفت مجالس حسینی

سیاست‌زدگی؛ آفت مجالس حسینی

ولی‌الله شجاع‌پوریان

عضو شورای اسلامی شهر تهران

ماه محرم و عزاداری برای سالار شهیدان حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) فرا رسیده است و به‌سان هرسال هیات‌های مذهبی، تکایا، حسینیه‌ها و منابر در عزای حسین و یاران باوفایش غرق در اندوه و ماتم شده‌اند؛ ماه محرم فرصت مناسبی است تا با بازخوانی حماسه کربلا شناخت نسل جوان را نسبت به زندگانی ائمه اطهار و آنچه در طی قرن‌ها بر تاریخ اسلام و مسلمین گذشته است افزایش یابد؛ اما دغدغه‌ای که در سال‌های اخیر توسط مراجع تقلید، اندیشمندان مذهبی ، رسانه ها و افکار عمومی مطرح شده، پدیده بهره‌برداری سیاسی از  مناسبت‌ها و برنامه‌های مذهبی است؛ هرچند تجربه نشان داده است هر موضوع اجتماعی، فرهنگی، هنری و حتی ورزشی در ایران می‌تواند دستمایه منازعات سیاسی قرار گیرد، اما ورود سازمان‌یافته و سوء استفاده از احساسات مذهبی مردم برای پیشبرد اهداف حزبی و جناحی موضوعی نیست که بتوان به راحتی از کنار آن گذشت.

بی‌تردید عبرت‌های سیاسی بی‌شماری در حادثه کربلا نهفته است و پرداختن به این حادثه عظیم بدون تبیین جنبه‌های  سیاسی حادثه عاشورا امکان‌پذیر نیست، اما آنچه مقدمات نگرانی مراجع تقلید و مردم را فراهم کرده سوء استفاده حزبی و جناحی برخی از مداحان و سوارشدن بر موج احساسات مذهبی مردم در مناسبت‌های مذهبی است؛  پدیده‌ای که محدود به محرم نیست و در مناسبت‌هایی همچون تشییع جنازه شهدای غواص و یا دیگر تریبون‌های رسمی نیز شاهد آن بوده‌ایم.

رسالت مداحان سرودن اشعار  حماسی و روضه موثق و بیان مصایب و مرارت‌های امام حسین(ع) و یاران باوفایش است و رسالت خطیر تبیین ابعاد سیاسی زندگانی ائمه اطهار و تطبیق آن با شرایط امروز جامعه بر عهده مراجع تقلید، عالمان دینی و اساتید حوزه و دانشگاه است که سال‌ها با مطالعه عمیق و دقیق منابع موثق با زوایای آشکار و پنهان زندگی سیاسی بزرگان دینی ما آشنا هستند و به دور از عوام‌زدگی و تحریک هیجان عمومی ، به صورت مستدل به انتقال مفاهیم و ارزش‌های دینی و سیاسی می‌پردازند.  چگونه است که مداحی کم‌دانش و بی‌تجربه که با اصول ساده علم روابط بین‌الملل و الفبای علم سیاست آشنا نیست به خود اجازه می‌دهد در تریبون رسمی که به نام ائمه دینی در اختیارش گذارده شده، به انتقاد یا تمجید از سیاست خارجی دولت پرداخته و یا عملکرد اقتصادی دولت را مورد نقد و بررسی قرار دهد و برای دولت و سایر دستگاه‌ها و شخصیت‌ها نسخه بپیچد! فراموش نکرده‌ایم مداحانی که امروز علم مخالفت با دولت یازدهم را بر دوش می‌کشند از طرفداران پروپاقرص رئیس دولت پیشین بودند و آیا افکار عمومی امروز نمی‌تواند این پرسش را از این مداحان داشته باشد که حمایت بی‌دریغ و پیوندزدن آن دولت با مکتب و مرام حسینی کجا و داستان دنباله‌دار اختلاس‌ها و مفاسد عظیم اقتصادی تعداد زیادی از دولتمردان گذشته کجا؟! به راستی پیونددادن آموزه‌های دینی با شخصیت‌ها و احزاب سیاسی موجود از هر طیف، باعث دلزدگی و دین‌گریزی مردم به ویژه نسل جدید نخواهد شد؟ هزینه‌کردن از منبر امام حسین برای تمجید یا تخریب یک جناح یا شخصیت سیاسی در درازمدت پیامدهای زیان‌بار فراوانی در پی خواهد داشت که پرداختن به آن خارج از حوصله این مقال است.

تردیدی نیست مداحان و یا هیچ قشر و صنف دیگری با هر گرایش و سلیقه‌ای می‌توانند در لوای قانون به فعالیت سیاسی و تبیلغ مسلک و مرام سیاسی موردنظر خود بپردازند، اما اگر قرار بر فعالیت سیاسی مداحان است آنها می‌توانند با تشکیل یک حزب سیاسی و با داشتن شناسنامه مشخص، رسانه و مرام‌نامه و اساس‌نامه همچون سایر احزاب فعال کشور اقدام کنند نه اینکه با سوء استفاده از یک جریان عمومی و دینی سعی در القای اندیشه‌های حزبی و جناحی خود داشته باشند و در برابر هیچ قانون و خاستگاهی نیز پاسخگو نباشند.

اگر در گذشته بزرگانی به‌سان شهید مطهری دغدغه رواج خرافات در موضوع حماسه عاشورا بوده‌اند، امروزه اما پدیده « مداحان سیاسی» آفت بزرگ این روزهای جامعه ماست و اگر تدبیری برای ریشه‌کن‌کردن آن به کار نبریم، تزلزل اعتقادی و سست‌شدن بنیان‌های فکری نسل آینده را دامن زده‌ایم ، پس چه نیکوست امروز با عقلانیت و تدبر به فکر چاره باشیم.