کد خبر: 28452تاریخ انتشار : ۵:۱۷:۱۲ - سه شنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۶

یداله اسلامی- فعال سیاسی

اصلاحات چیست؟

در این سال­ها کمتر از مبانی اصلاحات و اصلاح‌طلبی سخن گفته شده است و دل بستن به حوزه قدرت و تلاش برای ماندگاری بر بازخوانی اندیشه اصلاح‌طلبی پیشی گرفته است. بیشتر سخنانی که شنیده‌ایم در پشتیبانی از برخی نهادهای قدرت و یا تلاش‌هایی برای یافتن سهمی در قدرت بوده است. بدنه اجتماعی پشتوانه اصلاح‌طلبی نیز در همین مسیر به حرکت درآمده است و پس از هر مرحله از انتخابات شور و شعف ناشی از حضور و رای مردم جایگزین تلاش برای گسترش اندیشه اصلاح­طلبی در بدنه اجتماعی و یا پیگیری مطالبات اصلاح­طلبانه از سوی بخش‌هایی از قدرت و حاکمیت شده است. این کم عملی به درک مردم از اصلاحات و اهمیت و چرایی آن خدشه وارد کرده است. دلگیری از برخی اصلاح­طلبان و گروه­های اصلاح­طلبان به رویگردانی

اصلاحات چیست؟

در این سال­ها کمتر از مبانی اصلاحات و اصلاح‌طلبی سخن گفته شده است و دل بستن به حوزه قدرت و تلاش برای ماندگاری بر بازخوانی اندیشه اصلاح‌طلبی پیشی گرفته است. بیشتر سخنانی که شنیده‌ایم در پشتیبانی از برخی نهادهای قدرت و یا تلاش‌هایی برای یافتن سهمی در قدرت بوده است. بدنه اجتماعی پشتوانه اصلاح‌طلبی نیز در همین مسیر به حرکت درآمده است و پس از هر مرحله از انتخابات شور و شعف ناشی از حضور و رای مردم جایگزین تلاش برای گسترش اندیشه اصلاح­طلبی در بدنه اجتماعی و یا پیگیری مطالبات اصلاح­طلبانه از سوی بخش‌هایی از قدرت و حاکمیت شده است. این کم عملی به درک مردم از اصلاحات و اهمیت و چرایی آن خدشه وارد کرده است. دلگیری از برخی اصلاح­طلبان و گروه­های اصلاح­طلبان به رویگردانی

از اصلاحات منجر شده و تلاش­های همه جانبه­ای برای شکست اندیشه اصلاح­طلبی از همه سوی در جریان است.

اصلاح‌طلبان به نا گزیر باید به چرایی این برداشت بخشی از جامعه از اندیشه اصلاح‌طلبی و ناکارآمدی این مشی برای آینده کشور بیندیشند و نسخه­های نوینی را برای گذر از تنگناهای موجود ارائه دهند.

در فصول انتخابات شورا، مجلس و خبرگان همه همت اصلاح‌طلبان پرکردن لیست‌ها بود بدون توجه بنیادی و پایه­ای به هدف فرستادن نماینده در بخش‌های تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی.

در انتخابات مجلس تیغ نظارت زمینه را برای حضور نمایندگان واقعی اصلاح‌طلب از میان برده بود، ولی پرسش این است که آیا لازم بود تنها برای پرکردن لیست به حداقل‌ها و رابطه‌ها استناد کرد و تنها به اینکه عده­ای از لیست مقابل رأی نیاورده‌اند دلخوشی کوتاه مدت داشت؟ آیا نمی­باید سهم نهادهای قدرت و قدرتمند را در سمت و سو دادن به کسانی که این گونه وارد مجلس می‌شوند مورد توجه و محاسبه و پیش بینی قرار داد؟

نهاد سیاسی کار آمد نمی‌تواند و نباید بدون توجه به همه واقعیت‌های جاری دست به انتخاب و گزینش بزند.

درمورد خبرگان رهبری تنظیم لیست بر عهده آقای هاشمی رفسنجانی قرار گرفت. آن هم با دیدگاه اثر گذاری ایشان در خبرگان در مواقع ضروری. باید بپذیریم که رأی به آن لیست و آدم­هایی که در آن قرار گرفته بودند نیازمند بررسی و بازنگری جدی است ولازم است به همه پرسش‌هایی که دراین مورد هست پاسخ گفته شود.

اصلاحات برای این آمده بود که با تکیه بر قانون اساسی ترویج کننده این اندیشه باشد که خبرگان مورد نظر قانون اساسی تنها محدود به فقها نیست و همه تخصص‌ها ودانش­های حوزه قدرت رهبری را در بر می‌گیرد نه اینکه چون کسی نیست به هرکسی رأی بدهیم و تنها رأی نیاوردن جنتی و یزدی و مصباح هدف اصلی از انتخابات باشد. البته این سخن منتقدان جدی خواهد داشت ولی آیا اثر گذاری جنتی و یزدی و مصباح در شرایط کشور کم رنگ شد؟

در مورد شوراها با آنکه دست‌ها بازتر و نیروها فراوان بودند ولی اصلاح‌طلبان نتوانستند با استفاده از فرصت به گسترده کردن سفره اصلاح‌طلبی و میدان دادن به بسیاری از نیروهای توانمند و کاربلد توفیق پیدا کنند. چرایی این سخن بایستی به بررسی گذاشته و دلایل آن به خوبی واکاوی شود. شاید نگاه تنگی که دربرخی گروه‌ها حاکم بود و به سهم بیشتر از کیک قدرت می‌اندیشیدند …

درانتخابات ریاست جمهوری نیز ائتلافی صورت نگرفت هرچند اینجا و آنجا برخی دوستان از ائتلاف با آقای روحانی می­گویند. مستندات این ائتلاف کدام است و در کجاست؟! اصلاح‌طلبان ناگزیر از انتخاب آقای روحانی شدند. چون کس دیگری در میدان نبود. آقای روحانی نیز تنها در زمان انتخابات با تعریف و تمجیدهای تبلیغاتی در پی گرفتن سهم خود از رأی اصلاح‌طلبان بود و همین! و پس از راهیابی به کاخ ریاست جمهوری به ویژه در دور دوم، نیازی به استفاده از اصلاح‌طلبان در پست‌های کلیدی ندیده و حتی ارتباط با بدنه اجتماعی خود را نیز بایسته نیافت.

سپردن اداره ریاست جمهوری و بخش­های مهم دولت به نوبخت و نهاوندیان و واعظی و حتی کمرنگ کردن سهم آقای جهانگیری که نقش او در رأی آوری روحانی قابل انکار نیست بخشی از رویه دولت آقای روحانی است. با این همه باز هم پشتیبانی بی قید وشرط از سیاست‌های روحانی از سوی برخی دوستان توصیه می‌شود که قابل تردید وچالش جدی است!

رفتار دولت به پای اصلاح‌طلبان هم نوشته می‌شود و عدم توجه به شایسته سالاری که در چینش کابینه به وضوح رخ داد و با بهانه داشتن تنگنا، موجب شد برخی از اصلاح‌طلبان سعی در توجیه این روش نادرست کردند. روشی که حتی در چگونگی انتخاب وگزینش استانداران ادامه یافت. آیا این رویه نقشی درکاهش اعتماد بدنه اجتماعی به اصلاح‌طلبان نداشته است! آیا تنها بسنده کرده به سهم گیری، موجبی برای کاهش اعتماد مردمی نمی‌شود؟!

کلمات کلیدی :