کد خبر: 28449تاریخ انتشار : ۵:۲۱:۴۳ - سه شنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۶

به مناسبت روز درختکاری و هفته منابع طبیعی؛

بهانه ­ای برای احترام به طبیعت

درختکاری در ایران دارای پشتوانه‌ای از علایق ملی و سنت تاریخی است و با اعتقادات مذهبی و دینی مردم پیوند عمیق دارد تا جائی که کاشت درخت نوعی عبادت محسوب می‌شود.

بهانه ­ای برای احترام به طبیعت

محمودرضا دهقان‌منشادی- مدیر روابط عمومی منابع‌طبیعی استان تهران

درخت مظهر زیبائی و حیات و یکی از زیباترین و پرثمرترین نعمت‌های بیکران خداوند است که بخش مهمی از نیازهای انسان را برآورده می‌سازد که در وصف این موجودات نازنین مولانا می‌گوید:

این درختانند همچون خاکیان دست‌ها برکرده‌اند از خاکدان

با زبان سبز و با دست دراز از ضمیر خاک می‌گویند راز

درختکاری در ایران دارای پشتوانه‌ای از علایق ملی و سنت تاریخی است و با اعتقادات مذهبی و دینی مردم پیوند عمیق دارد تا جائی که کاشت درخت نوعی عبادت محسوب می‌شود.

از دیر باز اسفند ما را به یاد درخت می‌اندازد و با آمدن ماه پایانی سال شعر زیبای عباس یمینی‌شریف که می‌گوید:

به دست خود درختی می‌نشانم به پایش جوی آبی می‌فشانم

ذهن و فکرمان را به سمت کاشت درخت سوق می‌دهد.

نهادینه شدن فرهنگ درختکاری و حفاظت و مراقبت از آن موضوع مهمی است که نه تنها در سلامت محیط زیست، پاکی هوا و تندرستی شهروندان تأثیرگذار است بلکه فواید بسیاری را برای ما به ارمغان می‌آورد. که از این رو اسفندماه و روزهای درختکاری فرصت مناسبی برای فرهنگ سازی این مقوله مهم است.

در سال‌های اخیر به همت سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور، تشکل‌ها و سازمان‌های مردم نهاد و دوستداران طبیعت هفته بزرگداشت منابع طبیعی و آبخیزداری همزمان با ۱۵ اسفند روز جشن درختکاری آغاز و با برنامه‌های متنوع فرهنگی و ترویجی در ۲۱ اسفند به پایان می‌رسد.

در این هفته سعی شده است افکار عمومی و اقشار مختلف مردم با منابع پایه (آب و خاک) و منابع‌طبیعی تجدید شونده (جنگل، مرتع و بیابان) آشنا شده و به اهمیت این منابع ارزشمند به‌عنوان بستر حیات و توسعه پایدار بیش از پیش پی ببرند.

روز درختکاری و هفته منابع طبیعی بهانه‌ای است برای این‌که ما به طبیعت و محیط زیست احترام گذاشته و در حفظ و احیاء آن تلاش کرده و از این ثروت‌های خدادادی با دقت بیشتر و به نحو شایسته‌تری مراقبت و نگهداری کنیم.

پس در روز ۱۵ اسفند من و تو با دست‌هایمان نهالی کوچک را به خاک سرد اسفند می‌سپاریم و آفتاب، گرمای خویش را هدیه راه طولانی‌اش می‌کند و آب، با پاکی‌اش بدرقه شکفتنش می‌شود. زمین سبز، دوست‌داشتنی و خیال‌انگیز است. چشم را نوازش می‌دهد و زبان را به تسبیح وا می‌دارد. ما با هم در روز درختکاری قرار سبز می‌گذاریم و همدیگر را به کاشت و حفظ این موجود زیبای خداوندی سفارش می‌کنیم.