کد خبر: 28662تاریخ انتشار : ۵:۰۳:۰۴ - شنبه ۱۹ اسفند ۱۳۹۶

یداله اسلامی- فعال سیاسی

دولت روحانی دولت اصلاحات نیست

پشتیبانی تمام و کمال اصلاح طلبان از آقای روحانی این تصور را در جامعه دامن زده است که دولت آقای روحانی همان دولت اصلاحات است. دربسیاری از موارد کاستی‌های دولت در گفتگوهایی که شکل می‌گیرد به اصلاح طلبان هم نسبت داده می‌شود. این هم از دولت تدبیر و امیدتان! بسیار به گوش می‌رسد. همه نمونه‌هایی را برای بازگو کردن و بازخوانی از این رفتار اجتماعی و محفل­های گوناگون دارند چه بگویند و چه پنهان کنند!

دولت روحانی دولت اصلاحات نیست

پشتیبانی تمام و کمال اصلاح طلبان از آقای روحانی این تصور را در جامعه دامن زده است که دولت آقای روحانی همان دولت اصلاحات است. دربسیاری از موارد کاستی‌های دولت در گفتگوهایی که شکل می‌گیرد به اصلاح طلبان هم نسبت داده می‌شود. این هم از دولت تدبیر و امیدتان! بسیار به گوش می‌رسد. همه نمونه‌هایی را برای بازگو کردن و بازخوانی از این رفتار اجتماعی و محفل­های گوناگون دارند چه بگویند و چه پنهان کنند!

ترس از آنچه می‌توانست بشود اسباب این شده است که به اینکه شد و می­شود تن بدهیم. گاهی نیز نقد را هم به گوشه‌ای بنهیم که مبادا برداشت نادرست بشود و دل نازک دولت به درد آید!

در کنار دفاع پر شر و شور برخی از اصلاح طلبان از آقای روحانی کسانی نیز بوده‌اند که مطالبه محوری را بر دولت محوری ترجیح داده و در این­باره سخن گفته‌اند ولی این صدا به خوبی بازتاب نیافته و یا شنیده نشده است.

دولت پس از استقرار نه تنها سهمی برای اصلاح طلبان در اداره کلان کشور قائل نشده بلکه راه را برای مشورت هم بر خود بسته است.  به همین دلیل ساده از انباشت تجربه و دانش و کارآیی در سازمان دهی امور کشور بهره‌ای نگرفته است و کاستی­های این امر را هم یا ندیده و یا نخواسته است که ببیند!  تنها سخنان دل خوش کننده‌ای که گاه گاه از زبان ریاست جمهوری شنیده‌ایم نشانه‌های تمایل دولت به اصلاح طلبی شده است.

بسیاری از دوستان اصلاح طلب به دلیل شرایط حاکم بر کشور و ترس از اینکه اگر دیگران بیایند چه می‌شود زبان درکام گرفته و تنها پشتیبانی از دولت را هدف گرفته‌اند. از این امر غفلت کرده‌اند که این رفتار در جامعه به توانایی تعبیر نمی­شود و روزمرِگی و مصلحت اندیشی و محافظه کاری تفسیر می‌شود.

همین‌ها سبب می‌شود که کاهش اعتماد همگانی رقم بخورد و اعتبار اجتماعی اصلاح طلبان در بازی ناشناخته‌ای به یغما برود.

در چنین شرایطی که ناامیدی از اصلاح طلبی زیاد می‌شود سخن گفتن از اصلاح طلبی هم دشوار و به گونه‌ای سخت و غیرقابل­تحمل می‌شود.

این کم­کاری‌ها و موضع نگرفتنِ به هنگام، سبب می‌شود، دیگرانی که درکمین نشسته‌اند بیش از هرکس و هر چیز به اصلاح طلبان و اصلاح طلبی حمله کنند. این‌ها واکنش به رفتارهایی است که برخی از اصلاح­طلبان بروز داده‌اند.

آقای روحانی مخالفین دولت را کم­عقل و بی­عقل می‌خواند این سخن چه نسبتی با اندیشه اصلاح طلبی دارد که آقای خاتمی می‌گفت زنده باد مخالف من.

آقای روحانی اطلاعاتی از برنامه­ریزی و برخوردارها برای ناتوان نشان دادن دولت دارد چرا این خبرها را در اختیار مردم نمی‌گذارد؟

آقای روحانی با وعده شکستن و برداشتن حصر دوبار از مردم رأی گرفته است چرا جسارت حل مشکل و یا نشان دادن دلیل این ناتوانی را ندارد؟

آقای روحانی در هر گفتگوی رسانه‌ای از پرداختن به مسائل اصلی طفره رفته است و تنها به برخی وعده‌های سطحی بسنده کرده است؟

پرسش این است که این‌ رویه چه نسبتی به اصلاح طلبی دارد که پاسخ گویی و شفافیت اصلی­ترین  محور آن است؟

کلمات کلیدی :