کد خبر: 28813تاریخ انتشار : ۵:۲۹:۰۴ - چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۶

مسافر ویتنام – قسمت سوم

سایگون؛ هارمونی مذاهب

ویتنامی‌ها خود را مردمی دیندار نمی‌دانند. برخی می‌گویند این مساله به خاطر حاکمیت کمونیست‌ها در این کشور است و برخی دیگر بر این باورند که از قرن‌ها پیش مردم این کشور بیش از آن‌که به مذهبی اعتقاد داشته باشند به نیاکان و بزرگان خود باور داشته‌اند و همواره روح آنان را حاضر در زندگی خود می‌دانسته‌اند و از این روست که برای احترام و تکریم روح آبا و اجدادشان همیشه سمبلی در محل زندگی و کار خود دارند.

سایگون؛ هارمونی مذاهب

حمیرا حسینی یگانه- روزنامه نگار

ویتنامی‌ها خود را مردمی دیندار نمی‌دانند. برخی می‌گویند این مساله به خاطر حاکمیت کمونیست‌ها در این کشور است و برخی دیگر بر این باورند که از قرن‌ها پیش مردم این کشور بیش از آن‌که به مذهبی اعتقاد داشته باشند به نیاکان و بزرگان خود باور داشته‌اند و همواره روح آنان را حاضر در زندگی خود می‌دانسته‌اند و از این روست که برای احترام و تکریم روح آبا و اجدادشان همیشه سمبلی در محل زندگی و کار خود دارند. اما در این میان بخش کوچکی از جامعه به مذهب اعتقاد دارد و در این میان حدود هفتاد هزار نفر مسلمان هستند.  مسلمانانی که در دهه هفتاد میلادی بعد از وحدت ویتنام شمالی و جنوبی مورد بی‌مهری قرار گرفتند و برخی از آنان مهاجر کشورهای همسایه شدند، اما بعد از فروپاشی شوروی و به دنبال آن تبدیل کشورهای کمونیستی به جمهوری‌های مردمی، مسلمانان نیز چون سایر ادیان بعد از چند دهه باز توانسته‌اند رونقی به مساجد و محل‌های عبادت خود بدهند. وجود مسجدی پر رونق در هانوی، مرکز سیاسی ویتنام در بخش شمالی این کشور در زیر سایه سنگین پرچم‌های سرخ و ستاره‌دار، مساله جالب و قابل توجه‌ای است که می‌تواند توریست‌ها را هم به سمت خود جذب کند. «مسجد نور» که توسط مسلمانان هندی در قرن نوزدهم در هانوی بنیان نهاده شد، هنوز هم محل عبادت مسلمانان هندی و سایر مسلمانان و مهمانان است.

مسلمانان ویتنام متشکل از هندی‌ها، پاکستانی‌ها، مالزیایی‌ها، عرب‌ها،  اندونزی‌ها و چام‌ها هستند. بیشترین تعداد مسلمانان را مردمی از قبیله چام تشکیل می‌دهند. قبیله‌ای که ریشه آنان به اندونزی برمی‌گردد و در قرن چهارم توانسته بودند بر بخش‌هایی از ویتنام حکومت داشته باشند. اما اینک تنها اقلیت کم تعدادی هستند که برای حفظ فرهنگ و آداب و سنت‌های خود در مساجد گرد می‌آیند و کودکان خردسال خود را برای آموزه‌های مذهبی به مدرسه کوچکی می‌فرستند که بتوانند مرام نیاکان خود را پیش بگیرند. هر چه به سمت جنوبی‌تر این کشور سفر می‌کنی می‌توان هارمونی و همزیستی بیشتر میان ادیان را مشاهده کرد به طوری که در « هوشه مین» مرکز ویتنام جنوبی، حضور بانوان محجبه نیز قابل مشاهده است.  شهری که مسجد و کلیسا و معبد بودایی‌ها را در کنار هم دارد. همچنین شمار گردشگران مسلمان از اندونزی، مالزی و سنگاپور کاملاً مشهود است.  در این شهر در کنار پنچ مسجد در بخش‌های مرکزی، رستوران‌های «حلال» هم به تعداد زیادی در گوشه و کنار شهر دیده می‌شود. رستوران‌هایی که با چراغ‌هایی «غذای حلال» را به مهمانان خود وعده می‌دهند. بیشتر این رستوران‌ها مانند مساجد توسط مسلمانان هندی ساخته شده‌اند. اما در این میان رستوران‌هایی با سبک غذاهای ترکی نیز مشاهده می‌شود.

مسجد مرکزی «سایگون» قدیمی‌ترین مسجدی است که در دهه سی میلادی در مرکز هوشه مین ساخته شد. مسجدی همجوار هتل « شرایتون» و «هیلتون» در نزدیکی رودخانه و در یکی از بهترین محل‌های شهر. مسجدی که در هنگام ظهر ندای ملکوتی « اذانش « می‌تواند مسافران را از هیاهوی بی‌پایان شهر بیرون آورده و به آرامش نیایش دعوت کند.  نمازگزاران یکی یکی وارد مسجد می‌شوند. در بخش بانوان چادرهای نماز به رنگ صورتی آبی، سبز، سفید و … به زیبایی در کنار سجاده‌های نماز قرار دارد. هر کسی که وارد می‌شود بنا به سلیقه خود رنگی را برمی‌گزیند و همه این رنگ‌ها در هارمونی زیبایی درکنار هم به نماز می‌ایستند. صف‌های نماز در کمال نظم برگزار می‌شود. صف‌های نمازگزارانی که در روزهای جمعه از رونق خاصی برخوردار است.

هر چند روز جمعه، تعطیلی ویتنامی‌ها نیست، اما مسلمانان در این روز هر جا باشند خود را به مسجد می‌رسانند و همبستگی خود را به نمایش می‌گذارند. درهای مسجد به روی همه باز است بدون هیچ شرطی. گردشگران به راحتی وارد مسجد می‌شوند و در محوطه بیرونی و محل عبادت در داخل مسجد رفت و آمد می‌کنند. حوض بزرگی که  شیرهای آب متعددی در کنار آن نصب است برای وضو گرفتن. در ویتنام حتی جهانگردان برای ورود به معابد بودایی باید رعایت پوشش و لباس خود را بکنند و معمولاً گردشگران روسری یا ژاکتی به همراه خود دارند که با لباس بی‌آستین یا لباس زیر و دامن کوتاه وارد معابد بودایی نشوند. اما در این مسجد شرطی برای ورود دیده نمی‌شود و گردشگران آزادانه در حیاط مسجد نظاره‌گر معماری زیبا، گل‌های زیبا و رنگ آمیزی آرامش بخش مسجد می‌باشند.

کلمات کلیدی :